Live your dreams!

en dat is zeker dat ik op dit moment aan het doen ben..... Wat ik altijd al gewild heb, is nu (net als vorig jaar) echt werkelijkheid.. hier zijn en er voor de kids kunnen zijn maakt me echt gelukkig!

weer een week voorbij gevlogen hier! Hield ik in het begin nog trouw elke dag een dagboek bij, nu schrijf ik toch wat minder vaak aangezien er zo weinig tijd is en zoveel leuke dingen te doen zijn! Ik zal proberen zo goed mogelijk te bedenken wat ik allemaal gedaan heb.....

De hele afgelopen week heb ik engelse les gegeven, nu ook voor het eerst grammatica uitgelegd en worksheets voor de kids gemaakt. Ik merk dat ik het onwijs naar mijn zin heb met lesgeven en de kdis zijn schatjes en doen echt goed hun best! De jongens zijn vaak niet aanwezig vanwege hun voetbaltraining en die kwamen vanuit zichzelf huiswerk ophalen, dus ik was trots op ze! THRASS is het programma waar ik mee werk en de kinderen zijn verdeelt in vier groepen, afhankelijk van hun niveau. De eerste twee groepen leren lezen & spellen via dit programma. Dus met hun werk ik veel aan de uitspraak van letters & klanken doormiddel van het splitten van woorden. Groep 3 en 4 werken aan grammatica, heel anders lesgeven, maar net zo leuk! Elke groep krijgt vier dagen in de week een half uur engelse les en daarna een half uur homeworkroom waar ze of geholpen worden met hun huiswerk of extra les krijgen.

De kids maken hier echt wel lange dagen en dat heb ik vannacht zeker goed gemerkt! Een van de kids hier is ziek. Zij heeft net als veel andere kids chickenpocks (geen idee hoe je dat schrijft), maar aangezien haar algehele gezondheid slecht is vanwege hiv/aids, is zij opgenomen in het ziekenhuis. Haar huismoeder is vannacht bij haar gebleven, daarom zijn Brie en ik ' invalhuismoeders'  geworden en hebben we de nacht bij de kids doorgebracht. De kinderen staan hier 's ochtends om 5 uur op (wij hebben er maar half 6 van gemaakt vanmorgen & wow dat was nog steeds vroeg!), maken zich klaar voor school, gaan naar de chapel en vertrekken rond 7:15 naar school. Vandaag blijven twee volunteers bij het zieke meisje in het ziekenhuis zodat de huismoeder even naar huis kan, maar vanavond gaan Brie & ik waarschijnlijk weer oppassen. In dat huisje is ook een andere meid ziek, die we vandaag ook door een dokter laten onderzoeken. Ook zijn bijna alle volunteers ziek (behalve ik), dus het zit even niet mee, zij zijn nu ook naar de dokter.

Het weer is ook niet echt bepaald lekker dit weekend, veel waaien, regenen en koud! Het afgelopen weekend zijn de meiden op safari geweest, maar aangezien ik dit vorig jaar al heb gedaan, heb ik besloten niet mee te gaan. Ik heb zaterdag lekker met de kids doorgebracht, spelletjes spelen, voetballen, enzovoort! 's Avonds met de vrijwilligers van Bobbie Bear gegeten, om na de movie night samen te gaan stappen. Er is hier in de buurt maar 1 uitgaansgelegenheid en deze is eigenlijk niet zo leuk, maar we hebben samen echt een gezellige avond gehad! Brie had de Ierse builders, die hier voor twee weken aan het werk zijn, ook uitgenodigd en tegen onze verwachtingen in zaten ze al op ons te wachten toen we aankwamen. Op de movie night hebben we trouwens de film the ultimate gift gekeken, echt een aanrader!

Vrijdagavond heb ik twee meiden uitgenodigd om samen met mij spelletjes te komen doen. 1 van de meiden komt elke avond langs om iets te vragen aan mij, maar het antwoord weet ze eigenlijk zelf ook wel. Ik denk dat ze gewoon graag even aandacht wil (wat ik helemaal niet gek vind, aangezien persoonlijke aandacht en even tijd voor jezelf hier heel moeilijk is voor de kids, aangezien ze met zijn 6-en in een huis wonen en hun slaapkamers delen). Samen met een andere meid uit haar huisje zijn ze bij mij Halli Galli komen spelen en even lekker wezen kletsen! Ze genoten echt (ook van jouw stroopwafels Nicole, thanks!) en ik moest ze om half 10 echt de deur uitzetten! Woensdag gaan alle vrijwlligers zijn de volunteersdag, dus ga ik de meiden vragen om bij me te komen eten (vind ik zelf ook veel gezelliger dan alleen te eten!).

Donderdag hebben we helaas afscheid moeten nemen van Nicole, vond het echt heel gezellig met haar en ondanks dat we elkaar pas 2 weken kennen, voelde het echt alsof we er al weken zaten samen! Samen met Brie hebben een afscheidsetentje gehouden (zie foto)!

Zondag zouden de meiden van bobbie bear gaan surfen en Brie en ik zijn meegegaan om van het strand te genieten. Helaas waaide het veel te hard om te surfen, dus zijn ze gaan zwemmen en hebben Brie en ik lekker bij een strandtentje gezeten (waar we wederom 1 van de ieren tegen het lijf liepen).

Samen met de vrijwilligers heb ik deze week plannen gemaakt voor wat ze allemaal willen gaan doen komende maand en dat belooft veel goeds! Leuke boys & girlsnights (thema hawaii), uitjes naar het strand, pizza bakken, ZUMBA lessen enz. Een van de vrijwilligers is ZUMBA docent en geeft de kids elke vrijdagmiddag les. Vorige week zijn we hier voor het eerst mee begonnen. De kids moesten even wennen want ze zijn helemaal niet gewend les te krijgen, ze doen vaak hun eigen ding op muziek, maar uiteindelijk vonden ze het geweldig! De kids zijn er heel goed in, hun lichaam is op de een of andere manier echt gemaakt om die bewegingen goed uit te kunnen voeren!

Voor onszelf hebben we ook leuke plannen gemaakt. Zo gaan we paardrijden over het strand, surfles nemen, dolfijnen en walvissen spotten en de meiden gaan skydiven (dat laat ik toch maar even aan me voorbij gaan!).

Verder ga ik elke week nog naar Sandile's school. Vorige week was de laatste keer voor Nicole, want zij is helaas weer naar Nederland vertrokken. Samen hebben we voor elke klas een box samengesteld met knutselmaterialen en een map gemaakt met knutsel ideeen. De docenten en ook de leerlingen waren hier super blij mee, ze vlogen ons echt om te hals toen we de dozen gaven! Ook hebben we een aantal educatieve spelletjes gekocht om de kinderen dingen als kleuren, vormen en aantallen te leren. De kids zijn elke week echt heel erg blij als we er zijn. Ze komen echt op me afgerend om me te knuffelen of juist heel hard weg te rennen om iedereen te vertellen dat we er weer zijn. Tijdens het knutselen komen ze elke 10 minuten hun werk showen en worden helemaal gelukkig als ik mijn duim opsteek! Het geeft zo'n goed gevoel ook voor deze kinderen wat te kunnen doen en ze wat te leren, maar vooral vertrouwen te kunnen geven in hun eigen kunnen. Deze kinderen worden vaak binnen gehouden en weggestopt uit schaamte. Ook wordt vaak gedacht dat deze kids niks kunnen, maar met een beetje hulp zijn ze echt wel in staat dingen te doen. Heerlijk om die genieten en trotse koppies te zien!
Meneer & Mevrouw Nijhof, de kleurpotloden hebben een goed plekje gevonden op de special school, ze zijn meteen in gebruik genomen!

Nou dat was ongeveer het overzicht van de afgelopen week, vandaar is weer een nieuwe week vol leuke dingen aangebroken! Het is echt een en al genieten hier! Ik heb nu nog precies 2 maanden te gaan, maar heb nu al het gevoel dat alles veel te snel voorbij gaat en het liefst zou ik blijven. Ik heb dan ook al stiekem gekeken of ik hier aan de universiteit mijn master kan doen. Helaas hebben ze geen kinderpsychologie, maar wie weet zit een stage hier er wel in.....

Heb op dit moment even geen foto's bij me om op mijn site te zetten, heb er toevallig een paar op mijn USB stick staan, die ik bij dit bericht zal voegen. De rest zal later vandaag of morgen volgen :)

Siyabonga voor al jullie lieve mailtjes/ smsjes/ kaartjes/ berichtjes! Ik vind het heel fijn om van jullie te horen en dat iedereen mijn verhalen volgt!

Vrijwilligster Gaby heeft een prachtig filmpje gemaakt over het dagelijk leven van de kids bij Mother of Peace (Op de achtergrond hoor je de kinderen en huismoeders van Mother of Peace zingen & ik 'speel' zelf ook een klein rolletje ;). Het is in 2 delen te bekijken via de volgende links:

Deel 1: http://www.youtube.com/watch?v=qmlVHiwJVyY
Deel 2: http://www.youtube.com/watch?v=BZE17cJzpLM

Hoewel alles er van de buitenkant fantastisch uitziet (lachende kids, mooie faciliteiten etc etc.) moeten we natuurlijk niet vergeten dat alle kinderen er met een rede zitten en dat we er met elkaar voor moeten blijven zorgen dat Mother of Peace zoveel mogelijk kinderen kan blijven opvangen!!!

Veel liefs uit Afrika,

Nikki