Voetbal, paardrijden, school & ticket verlengt!

Weer een hele week voorbij waarin van alles is gebeurd, dus hierbij een korte samenvatting:

Dinsdagavond zijn Annelies, Sanne en ik met Brie meegegaan naar I care om daar samen met jongens voetbal te gaan kijken, Zuid-Afrika tegen Ierland. Ook hadden we twee jongens van MOP meegenomen. Het was het heel erg leuk. De jongens hebben niet vaak meiden op bezoek en zeker niet zoveel tegelijk, dus ze vonden het heel leuk dat we er waren. Ze hadden veel vragen, wilden met ons op de foto en maakten allemaal staarten en vlechten in onze haren. Ons haar doen was toch veel interessanter dan naar voetbal kijken (Zuid-Afrika heeft ook verloren met 1-0). Ook wilden alle jongens mee ons weg te brengen, haha.. de bus zat lekker vol gepropt!

Woensdag werden een aantal van onze kinderen getest op een speciale school in Durban. Ik ben met de kids meegegaan. Helaas kon ik niks van de testen zien, maar de kids waren ook binnen een half uur klaar. 1 van de meiden had geen zin gehad in de test en gezegd dat ze geen Zulu sprak, hahahah, wat natuurlijk niet waar is! Die avond ben ik druk geweest met het maken van de knutsel met mijn huisje voor het thema happiness, iedereen moest opschrijven op een bloemblad waar hij/ zij blij van wordt. Sandile schreef naast voetbal, snoepjes en bloemen, heel lief op dat hij blijf werd van The Ryan (de Zuid-Afrikaanse volunteer die hier elke vrijdag komt) en ook bij de presentatie op vrijdag toen hij 1 ding mocht uitkiezen om tegen iedereen te vertellen, vertelde hij dat hij blij werd van The Ryan, iedereen begon te lachen en klappen, zo schattig! Deze presentatie wordt gehouden tijdens de communual lunch op de een na laatste dag van de vrijwilligers van die maand. Eerst vieren we dan de verjaardagen van alle kids die in die maand jarig zijn (passende cadeautjes uitzoeken vond ik best wel een opgave!), daarna presenteren alle huisjes hun knutsel, eten we met zijn allen een snack en is er nog wat leuks te doen voor de kids. Deze maand was dat een Zumba les van Sanne, iedereen deed lekker mee en genoot echt! Zelfs Justin liet zijn danstalent zien en hij was er echt goed in!

Donderdag ben ik weer op Sandile’s school geweest samen met Rachel en Annlies. Voor de pauze zijn we naar de intermediate klas gegaan om daar ook de spiegels te maken die we vorige week met de senior klas gedaan hebben. De docent was er de hele ochtend niet om dat ze op het politiebureau was vanwege problemen met een leerling, maar de kids waren ontzettend stil, luisterden goed en vonden het super leuk J! Na de pauze hebben we met de aller jongensten een onderwaterwereld gemaakt. Alle kids hebben een eigen octopus gemaakt en een aantal vissen, schelpen en een zeester gekleurd en uitgeknipt. Deze hebben wij aan een stuk blauw geschilderd karton gehangen met een touwtje, wat we weer aan het plafond gehangen hebben. De kids vonden het super leuk en toen het eenmaal hing gingen ze er met zijn allen onder staan schreeuwen, klappen, springen en juichen! Echt kippenvel moment!

Donderdagavond zijn we uit eten geweest als afscheid met alle vrijwilligers, brie en Wilma en dat was echt super gezellig! Vrijdag zijn Annelies, Rachel, Wilma en ik weer gaan paardrijden over het strand. Ik zat deze keer op hetzelfde paard, Mercury, en ook deze keer was hij weer heel lief en luisterde goed. Wel had ik ontzettend pijn aan mijn knie, dus heb besloten niet in galop of draf te gaan. De andere meiden raceten wel lekker over het strand en ik sjokte er met mijn paardje achter aan ;) Niet zo spannend dus, maar wel een super mooi uitzicht over de zee.

’s Avonds hebben we met Nuh samen pizza gegeten en kreeg ik van Annelies een super lief kaartje, foto’s en een fotolijstje! Ook Sanne had een super lief briefje geschreven! En ook voor hen had ik een kaartje. Zaterdag heb ik helaas afscheid van de meiden moeten nemen Het was zo’n leuke maand en ik weet zeker dat we elkaar nog gaan zien!

Daarna ben ik met Wilma en negens jongens met Ryan meegegaan naar den voetbal wedstrijd van de Orlando Pirates tegen de Golden Arrows. De jongens kregen van Ryan allemaal een eigen toeter en in de bus werd er al flink geoefend (helaas voor mijn oren ;), maar het was echt geweldig voor de jongens!). Hoe dichter we bij het stadion kwamen, hoe meer bussen overvol met verklede mensen, zingende en dansende mensen. In het stadion zijn geen stoelen, maar zit je gewoon met zijn allen op het gras en staat er een heel groot hek om het veld heen. De jongens waren nog nooit bij een echte voetbal wedstrijd geweest, dus die keken echt hun ogen uit! Het was echt overvol in het stadion, ik durf niet te gokken hoeveel, maar het moeten er echt duizenden zijn geweest. De sfeer bij zo’n wedstrijd is echt heel gemoedelijk. Er zijn geen gescheiden delen, maar de fans van de verschillende clubs zitten gewoon gemixt en dat gaat super goed. Overal wordt gedanst, gezongen en op toets geblazen en iedereen is verkleed. De jongens genoten echt en zaten zowat in het hek om alles goed te kunnen zien.

Wel waren wij de enige blanken in het stadion en dat merkte je. De mensen vonden het heel fijn dat we er waren en dat laten ze ook merken aan je. Het is bijzonder voor ze dat er blanke mensen komen en interesse tonen in de dingen die belangrijk voor hen zijn en laat zien dat het niet uitmaakt welke huidskleur je hebt. Ik had er van te voren helemaal niet over nagedacht dat wij de enige blanken zouden zijn en in het stadion was het mij ook helemaal niet opgevallen (wat nu misschien heel raar klinkt, maar ik kijk op die manier niet naar groepen), totdat de mensen ons aanspraken. Ik heb me echter geen moment onveilig gevoeld, de sfeer was echt heel erg fijn. Wel kwam er een man naast me zitten en gezellig met mij kletsen, dat was prima en leuk totdat hij op een geven moment vroeg of ik geloofde in liefde op het eerste gezicht en of ik niet met hem mee wilde gaan want het leven zou zo mooi zijn voor ons tweeën. Ik heb hem toen uitgelegd dat ik het niet prettig vindt dat hij op deze manier tegen mij praat want de enige reden waarom hij dit zei (had ik het gevoel) was vanwege mijn huidskleur. Ik voelde me een soort van boos/ teleurgesteld dat dit nog steeds zo leeft onder de mensen, en natuurlijk kan die man er zelf niks aan doen. Hij is opgegroeid met de apartheid en ziet blank als een soort van statussymbool en ik begrijp heel goed dat je dan een toegankelijke blanke vrouw als een soort van kans ziet. Wel voelde het echt heel raar en dat drukte me weer eens met mijn neus op de feiten, dat de problemen omtrent de apartheid nog steeds spelen. Welk merkte ik ook het positieve van het feit dat wij als blanken daar waren, wij hebben de mensen wel laten zien dat er ook blanken zijn voor wie het niet uitmaakt welke huidskleur je hebt. Al met al was het een super leuke ervaring om zo in een bomvol stadion te zitten met al die vrolijke mensen. De Afrikaanse cultuur is heel expressief, dus mensen laten goed zien als ze blij of juist verdrietig zijn, dus de sfeer in zo’n stadion is echt geweldig (al bleef het 0-0).

Vandaag zijn de nieuwe vrijwilligers aangekomen. Wel ben ik een beetje ziek, zeer verkouden een alles zit verstopt. Heb vorige week een aantal middagen op bed gelegen, slik wat medicijnen & vitaminen, maar het blijft een beetje kwakkelen dus ik hoop dat het snel overgaat!

Ook heb ik vandaag mijn ticket verlengd….. jaja… ik blijf twee weekjes langer! Ik heb het hier zo naar mijn zijn, ben zo aan het genieten, er is nog zoveel te doen en de tijd vliegt hier echt, dat ik besloten heb nog even wat bij te boeken! Ik kom nu dus pas op vrijdag 30 oktober om14:00 uur aan op Schiphol.

Heel veel liefs vanuit het zonnige Afrika!